Jan Malinowski
 ur. 7 VI 1915 - zm. 22 XII 2001.

Studia w Konserwatorium Muzycznym we Lwowie przerwała wojna . W latach 1949-1953 studiował dyrygenturę u Stefana Śledzińskiego, Bohdana Wodiczko i Feliksa Rybickiego w PWSM w Gdańsku  . W 1954 r. podjął pracę w Opolu jako dyrygent Opolskiej Orkiestry Symfonicznej (dzisiejszej  Państwowej Filharmonii im. Józefa Elsnera). Rok później dyrygował największym koncertem, jaki  miał  miejsce na Opolszczyźnie. Z okazji odsłonięcia Pomnika Czynu Powstańczego na Górze Świętej  Anny prowadził koncert dwutysięcznego chóru mieszanego, 600 - osobowego baletu i 200 - osobowej orkiestry symfonicznej.
Podjął pracę w Państwowej Szkole Muzycznej  jako nauczyciel gry na instrumentach dętych  drewnianych. Prowadził też zajęcia z dyrygentury na wydziale nauczycielskim. Od 1958 r.- wicedyrektor, a od 1964 do 1976 r. - dyrektor Szkoły. Starania dyr. Malinowskiego i Piotra Świerca  (wizytatora szkoły) przyczyniły się do wybudowania obecnego gmachu Szkoły Muzycznej (oddany  do  użytku w 1962 r.). Ucząc wytrwałości w dążeniu do celu często mawiał : „Wyrzucą cię drzwiami,  wejdź oknem”.
Długie lata prowadził orkiestrę szkolną. Wiele Jego działań zapisało się trwale w historii Szkoły i  całego Opola. W roku 1958 wystawił operę dziecięcą Grzegorza Kompaniejca pt. „Wilk i Koźlęta”. Mówił : „Lubię wyszukiwać i wykonywać nowe lub mało znane utwory”. W sporym dorobku  kompozytorskim znajdują się utwory symfoniczne , kameralne , pieśni.
Powołał nauczycielską orkiestrę kameralną „Magistri Musicae Opoliensis” z którą koncertował nie  tylko w Opolu .(np. luty 1975 - koncert w Warszawie.) Dwanaście lat był kierownikiem artystycznym  Zespołu Pieśni i Tańca „Opole”, odnosząc z nim sukcesy w kraju i za granicą.
Jako jedyny opolanin figuruje w „INTERNATIONAL WHO`S WHO IN MUSIC AND   MUSICIANS` DIRECTORY” wyd. przez Uniwersytet Cambridge.